Wat zegt de wetenschap over 'Plannen'?
Wetenschappers als Barry Zimmerman hebben zich verdiept in zelfregulerend leren. Hij plaatst planning in de voorbereidingsfase van leren: leerlingen stellen doelen, kiezen strategieën en organiseren hun tijd vóórdat ze starten. Leerlingen die dit doen, laten gemiddeld betere leerprestaties zien.
Daarnaast helpt planning om uitstelgedrag te verminderen. Onderzoek naar academische zelfregulatie laat zien dat het opdelen van taken en het vooraf vastleggen van werktijd de kans vergroot dat leerlingen daadwerkelijk beginnen en doorwerken.
Henry Roediger III en Jeffrey Karpicke hebben zich verdiept in gespreid leren – een van de meest bewezen leerprincipes. Wanneer leerstof wordt verspreid over meerdere momenten in plaats van in één lange sessie, wordt informatie beter onthouden. Planning maakt dat spreiden mogelijk.
Tot slot vergroot planning het gevoel van controle en zelfeffectiviteit. Volgens onderzoek van Albert Bandura presteren leerlingen beter wanneer zij ervaren dat ze grip hebben op hun aanpak. Een duidelijke planning draagt daaraan bij.
Publicaties
Zimmerman, B. J. (2002). Overzicht van zelfregulerend leren.
Zimmerman, B. J., & Schunk, D. H. (2001). Self-regulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives (2nd ed.). Mahwah, NJ: Erlbaum.
Schunk, D. H., & Zimmerman, B. J. (1998). Self-regulated learning: From teaching to self-reflective practice. New York, NY: Guilford Press.
Zimmerman, B. J. (1995). Self-regulation involves more than metacognition: A social-cognitive perspective. Educational Psychologist, 30(4), 217-221.
Zimmerman, B. J. & Bandura, A. (1994). Impact of self-regulatory influences on writing course attainment. American Educational Research Journal, 31, 845-862.
Zimmerman, B. J. (1994). Dimensions of academic self-regulation: A conceptual framework for education. In D. H. Schunk & B. J. Zimmerman (Eds.), Self-regulation of learning and performance: Issues and educational applications (pp. 3-21). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
